Chiang Rai i Złoty Trójkąt

16 03 2010

Złoty trójkąt jest to miejsce gdzie spotykają się trzy państwa – Laos, Tajlandia i Birma. Słynęły one z produkcji i rozprowadzania opium na skalę światową. Do niedawna nawet turyści mogli spróbować opium, była to jedna z tutejszych atrakcji. Oficjalnie jest to już zabronione i nielegalne. Za posiadanie i przemycanie opium lub narkotyków jego pochodnych grożą wysokie kary, łącznie z karą śmierci.

W Birmie rośnie najwięcej maku i podejrzewam, że tam jakaś produkcja się uchowała. W Laosie na północy kraju można spotkać jeszcze kobiety z fajkami w ustach. W Tajlandii natomiast opium jest już tylko muzealną atrakcją turystyczną, król starał się zwalczyć produkcję i sprzedaż opium. Zaczęto nawet edukować ludność, że można żyć w inny sposób niż z przemytu narkotyków. Chociaż wydaje mi się, że gdzieś na wioskach ludzie dalej palą, jest to przecież pewien element ich tradydycji i kultury.

Przy granicy z Birmą i Laosem znajdują się dwa muzea opowiadające opiumową historię. Zdecydowanie warte odwiedzenia jest „Hall of Opium” ( w „House of Opium” nie znajduje się nic wyjątkowego, jest ono tańsze, ale mniejsze a wystawy są uboższe). Jest to jedno z niewielu miejsc w Azji, które wywarło na mnie takie wrażenie! Profesjonalne wystawy, dobrze dobrana muzyka i światła. Do tego dochodzą audiowizualizacje i ciekawe eksponaty. Nie czułam się tam jak w trzecim świecie, ale jak w europejskim mieście. Muzeum powstało z inicjatywy króla, aby przedsawić ludzią historię opium nie tylko w Azji, ale na całym świecie oraz skutki zażywania narkotyków. Nastrój panujący w muzem skłania do refleksji i przemyśleń. Zwiedzenie całego zajęło mi dobre 2h jak nie więcej.

Jeśli chodzi o Chiang Rai jest to chyba jedna z bardziej cywilizowanych miejscowości niedaleko Złotego Trójkąta. W samym miasteczku nie ma nic specjalnego poza muzeum i wieżą zegarową oraz nocnym marketem. Uwielbiam chodzić po lokalnych targowiskach, można tam dostać ciekawe i unikalne rzeczy. Zwolennicy zwiedzania świątyń również będą mieli co robić w Chiang Rai. Władze miasta postanowiły edukować mieszkańców jak zabezpieczać się przed AIDS, powstała restauracja Cabbages & Condoms, w której rozdają prezerwatywy w dwóch różnych rozmiarach: tajskim i europejskim :)

Turystów nie ma tu wielu, bo większość zatrzymuje się dopiero w większym mieście Chiang Mai. Jednak to miasteczko ma swój urok, jest czyste, tanie i jest to wypadowa miejscowość do Złotego Trójkąta. Nam dojazd skuterem zajał 2h.

Z Chiang Rai mamy również wylot do Bangkoku a później Singapuru. I to już jutro. Szczerze mówiąc to jedną nogą jestem już w domu…

Pozdrawiam
rybka


Luangprabang

11 03 2010
Luangprabang jest uroczym, kolonialnym miasteczkiem położonym między dwoma rzekami w górach na północy Laosu. Temperatura jest tu zdecydowanie niższa niż na południu kraju, ale to dobrze, bo nadaje to taki specyficzny nastrój w miasteczku.
Jest to bardzo europejska miescowość, powiedziałbym, że chyba najbardziej cywilizowana ze wszystkich w Laosie. Przede wszystkim jest czysto, o co bardzo trudno w Azji! I nie przeszkadza mi fakt, że ulicami chodzi mnóstwo turystów. Są miejsca gdzie się czuję dobrze wraz z innymi podróżującymi a Luangprabang właśnie do tych miejsc należy. Czuć tu ten kolonialny klimat a uroku dodają widoki gór. Vang Vieng było podobne, ale tam panował bardziej imprezowy nastrój, tym czasem tutaj jest cisza i spokój. Do tego mamy ładny, drewniany pokój, który mi przypomina górskie schroniska z Zakopanego.
Wart uwagi jest tu nocny market, na którym można kupić mnóstwo pamiątek, często ręcznie wykonanych. Oczywiście trzeba się targować ze sprzedawcami, ale ceny i tak są bardzo niskie a rzeczy wyjątkowe. Do tego można zjeść smacznego naleśnika przyrządzanego za $1 na słodko lub słono czy wypić szejka ze świeżych owoców za 0,5$. Szwędając się po targu natknęłam się nawet na kiełbasę! Smakowała całkiem nieźle jak na ten region. Tutaj raczej kiełbas się nie jada, ale produkją je chyba pod turystów. Jak ja się już stęskniłam za polskim jedzeniem, zwłaszcza chlebem!
W miasteczku zatrzymaliśmy się tylko na dwie noce, wczoraj zdążyliśmy wybrać się na wycieczkę do jednej z pobliskich jaskin. Akurat przyjechaliśmy popołudniu, gdy wejście było zamknięte, ale przewodnik okazał się bardzo miły i nas jeszcze wpuścił a po zwiedzaniu zaprosił na rozgrzewającego kieliszeczka „Moonshine”. Dzięki temu, że nie przyjechaliśmy rano tak jak to robi większość, unikneliśmy tłumu wycieczkowiczów. Cała jaskinia była tylko dla nas.  Rzeka, las i góry, które ja otaczają trochę przypominały mi klimat z filmu „Truposz”, który nie jest wcale straszny.
Czas nistety nagli.  Dzisiaj wieczorem nocnym autobusem wyruszamy prosto do granicy Tajlandzkiej, żeby zobaczyć jeszcze „Złoty Trójkąt”.
Pozdrawiam
rybka


Vang Vieng

6 03 2010

Dostaliśmy wizy i wyjechaliśmy już z Vientiane.

Kolejną miejscowoscią na naszej trasie w Laosie jest Vang Vieng, która słynie głównie z tubingu. Wypożycza się oponę i płynie się na niej z prądem rzeki. Jeszcze zanim dotarłam do tej miejscowości czytałam i słyszałam, że koniecznie trzeba spróbować tubingu! Być w Vang Vieng i nie płynąć na oponie, to tak jak być w Paryżu i nie zobaczyć wieży Eiffela! Czy jest to aż takie super, jak wszystkim się dookoła wydaje? Nie wiem, bo jeszcze nie próbowałam. Wypożyczenie takiej opony kosztuje $7 na parę godzin, gdzie na Don Det taka sama atrakcja kosztowała $1. Jednak tubing w Vang Vieng cieszy się ogromnym powodzeniem, tak samo jak oglądanie ‚Przyjaciół’ w restauracjach w międzyczasie, gdy się akurat nie pływa na oponie. Może rzeczywiście to jest taka frajda?

Mnie jednak ta miejscowość ujęła swoim krajobrazem. Tu już zaczynają się góry. Wokół miasteczka są piękne widoki szczytów. Nie są to wysokie góry, ale mają ciekawe kształty. Do tego są jaskinie, do których można zajrzeć. Mimo, że jest to bardzo turystyczna miejscowość (głównie przez tubing) to w tym wypadku mi to nie przeszkadza. Większość ludzi siedzi w centrum albo pływa cały dzień na oponie popijając w miedzyczasie LaoBeer, a jest tu tyle ładnych zakątków do zobaczenia. Nawet wchodząc na oddalone o 500m wzgórze, żeby zobaczyć panoramę miasteczka, nie spotkaliśmy nikogo.

Gdy latem odwiedzałam wrocławskie zoo, szłam do motylarium, bo tam panuje taki specyficzny klimat. Myślałam sobie wtedy, że chciałbym się znaleźć w takim naturalnym środowisku.

I jestem. Motylarium w zoo to namiastka lasu z Vang Vieng, w którym latają piękne duże motyle, słychać cykające owady a rośliny mienią się wszystkimi odcieniami zieleni w promieniach słońca:)


Więcej zdjęć w galerii foto:)

Pozdrawiam

rybka



Patuxai – łuk triumfalny w Laosie

2 03 2010


W Vientiane prócz muzeum narodowego wart zobaczenia jest jeszcze łuk triumfalny. Wybudowany na wzór tego z Paryża. Monument otacza mały park i główna ulica miasta. Za drobną opłatą można wejść do środka aby z samej góry zobaczyć panoramę miasta i nieliczne, ale ładne zdobienia budowli. Wewnątrz jest mnóstwo straganów z pamiątkami. Oprócz tradycyjnych laotańskich szali i torebek można dostać stare monety, nawet sprzed 150 lat. Budowla dumnie prezentuje się w mieście.

Co jeszcze mnie miło zaskoczyło w Vientiane to kręgielnia. I to wyposażona nawet w komputery. Nie jest to najnowocześniejsza technika,a le są kręgle, tory i kula. Można się dobrze bawić a kosztuje to o wiele mniej niż we Wrocławiu:)

Pozdrawiam
rybka



Kilka fotek;)

1 03 2010

Kilka zdjęć do ostatniego wpisu:)

Wybrzeże Mekongu w Vientiane



Ciekawe eksponaty z muzeum narodowego



Mapa świata, ale to Indochiny są w centrum;)

Pozdrawiam

rybka